شرط Switch در #C

switch نوع دیگر از عبارات شرطی است که نسبت به if کمتر مورد استفاده قرار می گیرد ولی بعضی جاها استفاده از آن بهتر است و کدنویسی را کمتر می کند. مثلا راه ساده تر برای ایجاد ماشین حساب استفاده از دستور Switch است. این دستور به ما اجازه می دهد که بفهمیم کدام یک از چند مورد درست است. دستور Switch به شکل زیر نوشته می شود:

شرط switch

بعد از کلمه Switch از پرانتز استفاده می کنیم. درون این پرانتز چیزی که می خواهیم بررسی کنیم تا در صورت درست بودن دستور یا دستوراتی اجرا شوند را می نویسیم. معمولا یک متغیر درون این پرانتز قرار می گیرد. بعد از پرانتز یک آکولاد می آوریم که درون آن گزینه های موجود برای بررسی قرار می گیرند. برای هر گزینه یک case می آوریم که چیزی که متغیر می تواند در خود داشته باشد را درون ” ” و بعد از case قرار می دهیم. سپس از : استفاده می کنیم و بعد از آن دستور(اتی) که باید اجرا شوند را می آوریم. در پایان هر دستور نیز از ; برای نشان دادن پایان دستور استفاده می کنیم. در پایان هر case نیز از یک دستور break استفاده می کنیم. اگر از break استفاده نکنیم بعد از این یک case درست تشخیص داده شد و دستورات آن اجرا شد، تمام دستورات بعد و case های بعد از آن اجرا می شوند. بنابراین از دستور break برای خاتمه دادن به switch استفاده می کنیم.

مثال ماشین حساب را در نظر بگیرید:

۴ کلید ماشین حساب متغیرهای بولین ما را به true یا false تغییر می دادند. به جای این کار می توانیم، با فشردن هر کلید یکی از نمادهای جمع، تفریق، ضرب و یا تقسیم را درون یک متغیر رشته ای ذخیره کنیم. مانند زیر:

string theOperator;

private void btnPlus_Click(object sender, EventArgs e)
{

total1 = total1 + double.Parse(txtDisplay.Text);

txtDisplay.Clear();

theOperator = “+”;

}

 بنابراین آخرین خط کد بالا، علامت + را درون متغیر رشته ای با نام theOperator ذخیره می کند. این عمل تنها در صورتی انجام می شود که کلید + فشرده شود. در صورتی که کلیدهای دیگر فشرده شوند عملی مشابه همین انجام می شود. تنها تفاوتی که وجود دارد در علامتی است که در متغیر theOperator ذخیره می شود. حال، از دستور switch برای کلید = استفاده می کنیم تا بفهمیم که چه کلیدی فشرده شده و باید چه عملی انجام دهیم. دستورات کلید مساوی به صورت زیر است:

شرط switch

 

بعد از switch درون پرانتز، متغیر رشته ای که علامت های ما را ذخیره کرده را می آوریم تا بررسی کنیم که چه عملی باید انجام شود. موردی که ممکن است یکی از گزینه ها باشد درون دو ” ” و بعد از کلمه case آورده می شود. در آخر نیز از یک : استفاده می کنیم. پس از علامت : دستوراتی که باید اجرا شوند را می آوریم و در آخر نیز از break استفاده می کنیم.

می توانیم گزینه ای را قرار دهیم که در صورتی که هیچ یک از caseها اجرا نشوند، این گزینه اجرا شود. برای این کار می توانیم از default استفاده کنیم.

default :
//DEFAULT CODE HERE
break;}

/ 2 نظر / 12 بازدید
دانلود فیلم

عالی بود واقعا بیست بود دوباره میگم خیلی وقت بود یه همچین مطلبی ندیده بودم ♥ اینم سایت منه http://takwarez.ir/ لطفا سایت منم لینک کن من دوست دارم تو سایتای معروف و خوب لینک بشم ممنونم پیشا پیش بازم به بت سر میزنم

4g

با سلام و خدا قوت وبلاگ خوبی داری و اینکه در کنار یادگیری مطالب به یاداشت میکنید و به بقیه اموزش میدین خیلی عالیه به نظر من کارتون رو ادامه بدین به امید موفقیتتون :)